مرحله قبل از قالب گیری ایمپلنت دندان
شماره تماس
021-88026826
آدرس
تهران، میدان فاطمی، بزرگراه شهید گمنام، میدان گلها، ساختمان پزشکان ویدا، طبقه دوم، واحد 8
مرحله قبل از قالبگیری ایمپلنت دندان یکی از حساسترین و تعیینکنندهترین مراحل در کل فرآیند درمان ایمپلنت به شمار میرود. در این مرحله، شرایط فیکسچر، سلامت بافت نرم و سخت اطراف ایمپلنت و آمادگی دهان برای ورود به فاز پروتزی بهطور دقیق بررسی میشود. هرگونه خطا یا بیتوجهی در این مرحله میتواند منجر به قالبگیری نادرست و در نهایت ساخت روکش یا پروتز نامتناسب شود که هم از نظر عملکردی و هم از نظر زیبایی مشکلساز خواهد بود.
قالبگیری ایمپلنت زمانی انجام میشود که پایه ایمپلنت بهطور کامل با استخوان فک جوش خورده باشد. بنابراین، مرحله قبل از قالبگیری در واقع نقطه اتصال بین جراحی ایمپلنت و مرحله نهایی بازسازی دندان محسوب میشود. آمادهسازی صحیح این مرحله باعث میشود انتقال موقعیت دقیق ایمپلنت به لابراتوار بدون خطا انجام شود و تطابق کامل میان فیکسچر و روکش نهایی ایجاد گردد.
در این مرحله، نقش دندانپزشک بسیار فراتر از یک بررسی ساده است. ارزیابی وضعیت لثه، طراحی خط رویش روکش، بررسی موقعیت سهبعدی ایمپلنت و آمادهسازی بافت نرم همگی جزو اقداماتی هستند که قبل از قالبگیری باید با دقت بالا انجام شوند. رعایت این اصول، پایهگذار یک درمان موفق و ماندگار خواهد بود.
یکی از اصلیترین اقدامات در مرحله قبل از قالبگیری ایمپلنت، اطمینان از جوش خوردن کامل فیکسچر با استخوان فک است. این فرآیند که به آن استئواینتگریشن گفته میشود، تضمینکننده ثبات ایمپلنت در دهان است. در صورت ناکافی بودن این اتصال، انجام قالبگیری میتواند باعث وارد شدن فشار به فیکسچر و حتی شکست ایمپلنت شود.
دندانپزشک برای ارزیابی وضعیت فیکسچر از معاینات بالینی و در صورت لزوم تصویربرداری استفاده میکند. نبود درد، عدم حرکت ایمپلنت و سلامت استخوان اطراف آن از نشانههای موفقیت این مرحله هستند. هرگونه التهاب، حساسیت یا لق شدن پایه ایمپلنت نشاندهنده مشکل بوده و قالبگیری را به تعویق میاندازد تا درمانهای اصلاحی انجام شود.
در این مرحله همچنین پیچ روی ایمپلنت یا هیلینگ اباتمنت بررسی میشود تا از استقرار صحیح آن اطمینان حاصل گردد. تراز بودن اجزای ایمپلنت و عدم وجود فشار غیرطبیعی روی فیکسچر اهمیت زیادی دارد، زیرا کوچکترین ناهماهنگی میتواند دقت قالبگیری و ساخت روکش نهایی را کاهش دهد.
سلامت و شکل لثه اطراف ایمپلنت نقش مهمی در نتیجه قالبگیری دارد. قبل از قالبگیری، لثه باید عاری از التهاب، خونریزی و تورم باشد. وجود بافت لثه سالم باعث میشود مرز ایمپلنت بهدرستی ثبت شده و روکش نهایی تطابق طبیعیتری با لثه داشته باشد. در صورت مشاهده التهاب یا رشد غیرطبیعی بافت نرم، درمانهای لازم قبل از ورود به مرحله قالبگیری انجام میشود.
فرمدهی لثه معمولاً با استفاده از هیلینگ اباتمنت یا اباتمنت موقت انجام میشود. این کار باعث ایجاد کانتور طبیعی لثه و شبیهسازی شرایط دندان طبیعی میگردد. شکلگیری صحیح لثه در این مرحله، تأثیر مستقیمی بر زیبایی نهایی ایمپلنت بهویژه در نواحی قدامی دهان دارد و از ایجاد فضاهای نامطلوب بین لثه و روکش جلوگیری میکند.
در مواردی که لثه نازک یا تحلیلرفته باشد، ممکن است قبل از قالبگیری نیاز به جراحی اصلاحی لثه وجود داشته باشد. این اقدامات اصلاحی اگر بهموقع انجام شوند، از بروز مشکلات بعدی در مراحل پروتزی جلوگیری میکنند. به همین دلیل، توجه به جزئیات بافت نرم در مرحله قبل از قالبگیری از اهمیت بالایی برخوردار است.
آمادهسازی دهان بیمار پیش از قالبگیری ایمپلنت شامل مجموعهای از اقدامات بهداشتی و درمانی است. پاکسازی کامل دهان، حذف پلاکهای میکروبی و بررسی سلامت دندانهای مجاور از جمله این اقدامات هستند. وجود جرم یا التهاب در دندانهای اطراف میتواند دقت قالبگیری را کاهش داده و نتیجه نهایی درمان را تحت تأثیر قرار دهد.
آموزشهای لازم به بیمار نیز در این مرحله اهمیت دارد. بیمار باید بداند که رعایت بهداشت دهان، استفاده صحیح از مسواک و پرهیز از فشار آوردن به ایمپلنت، پیشنیاز نزدیک شدن به مرحله قالبگیری است. همکاری بیمار در این مرحله باعث تسریع روند درمان و دستیابی به نتیجهای دقیقتر میشود.
در برخی موارد، پیش از قالبگیری نیاز به تنظیم لثه یا تعویض قطعات موقت وجود دارد. این اقدامات به ایجاد شرایطی پایدار برای قالبگیری کمک میکنند. هرچه محیط دهان پایدارتر و سالمتر باشد، قالب ثبتشده دقیقتر بوده و روکش نهایی ایمپلنت از نظر عملکرد و زیبایی کیفیت بالاتری خواهد داشت.
- اطمینان از جوش خوردن کامل فیکسچر با استخوان فک
- بررسی ثبات و عدم لق شدن پایه ایمپلنت
- ارزیابی سلامت استخوان اطراف ایمپلنت
- کنترل التهاب و خونریزی لثه اطراف ایمپلنت
- فرمدهی صحیح لثه با هیلینگ اباتمنت یا اباتمنت موقت
- پاکسازی کامل دهان و حذف پلاکهای میکروبی
- بررسی وضعیت دندانهای مجاور ایمپلنت
- آموزش بیمار برای رعایت بهداشت دهان
- تنظیم یا تعویض قطعات موقت در صورت نیاز
- ایجاد شرایط پایدار برای ورود به مرحله قالبگیری
