021-88026826
تهران، میدان فاطمی، بزرگراه شهید گمنام، میدان گلها، ساختمان پزشکان ویدا، طبقه دوم، واحد 8
جوش خوردن ایمپلنت به فک که در علم دندانپزشکی با عنوان «اسئواینتگریشن» شناخته میشود، فرآیندی است که طی آن پایه فلزی ایمپلنت بهصورت مستقیم و پایدار به استخوان فک متصل میشود. این مرحله مهمترین بخش درمان ایمپلنت محسوب میشود، زیرا تمام موفقیت یا شکست ایمپلنت به کیفیت همین اتصال بستگی دارد. بدون جوش خوردن اصولی، ایمپلنت قادر به تحمل فشارهای جویدن نخواهد بود.
در این فرآیند، استخوان فک بهتدریج در اطراف سطح ایمپلنت رشد میکند و آن را همانند ریشه طبیعی دندان در بر میگیرد. این پیوند زیستی باعث میشود ایمپلنت بخشی از ساختار فک شود، نه یک جسم خارجی. اگر این مرحله بهدرستی طی نشود، احتمال لق شدن یا پس زدن ایمپلنت افزایش پیدا میکند.
بههمین دلیل، مدت زمان جوش خوردن ایمپلنت به فک موضوعی بسیار مهم برای بیماران است. بسیاری از افراد انتظار دارند ایمپلنت بلافاصله قابل استفاده باشد، در حالی که بدن نیاز به زمان کافی برای ترمیم استخوان و ایجاد این اتصال پایدار دارد. آگاهی از این بازه زمانی، به کاهش نگرانی بیمار و همکاری بهتر در رعایت مراقبتها کمک میکند.
بهطور کلی، مدت زمان جوش خوردن ایمپلنت به فک بین سه تا شش ماه متغیر است. این بازه زمانی به بدن اجازه میدهد استخوان جدید در اطراف ایمپلنت تشکیل شود و اتصال محکمی ایجاد گردد. در این مدت، ایمپلنت نباید تحت فشار شدید قرار بگیرد تا روند جوش خوردن مختل نشود.
در فک پایین، معمولاً جوش خوردن ایمپلنت سریعتر اتفاق میافتد. علت این موضوع، تراکم بالاتر استخوان در فک پایین نسبت به فک بالاست. در بسیاری از موارد، ایمپلنتهای فک پایین در بازه سه تا چهار ماهه به ثبات کافی میرسند. البته این زمان همچنان نسبی است و به شرایط هر فرد بستگی دارد.
در مقابل، فک بالا به دلیل تراکم کمتر استخوان و نزدیکی به سینوسها، معمولاً زمان بیشتری برای جوش خوردن نیاز دارد. در این موارد، مدت زمان جوش خوردن ایمپلنت میتواند به چهار تا شش ماه یا حتی بیشتر برسد. در صورت انجام همزمان پیوند استخوان یا سینوس لیفت، این زمان ممکن است طولانیتر شود.
عوامل متعددی میتوانند مدت زمان جوش خوردن ایمپلنت به فک را کوتاهتر یا طولانیتر کنند، از جمله:
یکی از مهمترین دلایل تأخیر در جوش خوردن ایمپلنت، ضعف استخوان فک است. اگر تراکم استخوان کافی نباشد، ایمپلنت نمیتواند ثبات اولیه مناسبی داشته باشد و فرآیند اتصال استخوان به سطح ایمپلنت کندتر انجام میشود. در چنین شرایطی، معمولاً نیاز به پیوند استخوان وجود دارد که خود باعث افزایش زمان درمان میشود.
مصرف سیگار یکی دیگر از عوامل بسیار تأثیرگذار در طولانی شدن مدت زمان جوش خوردن ایمپلنت است. نیکوتین باعث کاهش خونرسانی به استخوان و لثه میشود و روند ترمیم طبیعی بدن را مختل میکند. افرادی که سیگار میکشند، نهتنها دیرتر شاهد جوش خوردن ایمپلنت هستند، بلکه احتمال شکست درمان در آنها بیشتر است.
همچنین، عدم رعایت مراقبتهای بعد از جراحی میتواند روند جوش خوردن ایمپلنت را مختل کند. وارد کردن فشار به ایمپلنت، جویدن غذاهای سفت، رعایت نکردن بهداشت دهان یا مصرف خودسرانه داروها از جمله عواملی هستند که باعث التهاب، عفونت و تأخیر در اسئواینتگریشن میشوند.
برای اینکه ایمپلنت در بازه زمانی طبیعی خود به فک جوش بخورد، رعایت توصیههای دندانپزشک اهمیت زیادی دارد. پرهیز از وارد کردن فشار به ناحیه ایمپلنت، استفاده از رژیم غذایی نرم و مغذی و رعایت دقیق بهداشت دهان میتواند روند ترمیم را تسهیل کند. این اقدامات ساده، نقش مهمی در حفظ ثبات اولیه ایمپلنت دارند.
تغذیه مناسب نیز تأثیر مستقیمی بر مدت زمان جوش خوردن ایمپلنت دارد. دریافت کافی پروتئین، کلسیم، ویتامین D و ویتامین C به بازسازی سریعتر استخوان کمک میکند. در برخی بیماران، ممکن است مکملهای تغذیهای با نظر پزشک توصیه شود، اما مصرف خودسرانه آنها مناسب نیست.
در نهایت، صبر و پیگیری منظم جلسات معاینه اهمیت زیادی دارد. بسیاری از بیماران با دیدن تأخیر ظاهری نگران میشوند، در حالی که جوش خوردن ایمپلنت یک فرآیند تدریجی است. مراجعه منظم به دندانپزشک امکان بررسی دقیق روند بهبودی و پیشگیری از مشکلات احتمالی را فراهم میکند.
بهطور معمول بین ۳ تا ۶ ماه زمان نیاز است، اما این مدت بسته به شرایط استخوان، محل ایمپلنت و وضعیت سلامت فرد متفاوت خواهد بود.
بله، به دلیل تراکم کمتر استخوان، معمولاً ایمپلنتهای فک بالا زمان بیشتری برای جوش خوردن نیاز دارند.
خیر، در بسیاری از موارد تأخیر طبیعی است، اما نیاز به بررسی دقیق توسط دندانپزشک دارد تا از بروز مشکلات جدی جلوگیری شود.