تعداد ایمپلنت در فک بالا و پایین
شماره تماس
021-88026826
آدرس
تهران، میدان فاطمی، بزرگراه شهید گمنام، میدان گلها، ساختمان پزشکان ویدا، طبقه دوم، واحد 8
تعداد ایمپلنت در فک بالا و پایین بستگی به نیازهای هر فرد و توصیههای پزشکی دارد. به طور کلی، معمولاً تعداد ایمپلنتها در فک بالا و پایین به صورت تعادلی و بر اساس تعداد دندانهایی که از دست رفته است تعیین میشود.
در فک بالا، معمولاً بسته به تعداد دندانهایی که از دست رفته است و نیازهای بیمار، میتوان 4 تا 8 ایمپلنت در نظر گرفت. ایمپلنتها معمولاً در موقعیت دندانهای طبیعی جایگذاری میشوند و به عنوان پایهای برای نصب پروتزهای دندانی استفاده میشوند.
در فک پایین نیز تعداد ایمپلنتها به همان شکل معمولاً 4 تا 8 عدد است. ایمپلنتهای فک پایین همچنین به عنوان پایهای برای نصب پروتزهای دندانی استفاده میشوند و میتوانند توانایی گازگرفتن و حمایت از پروتزها را بهبود بخشند.
مهم است برای تعیین دقیق تعداد ایمپلنتها و نیازهای خود، با یک پزشک متخصص در زمینه ایمپلنتهای دندانی مشورت کنید. او میتواند براساس وضعیت دندانهای شما، سلامت عمومی و سایر عوامل مربوطه، نظر خود را اعلام کند. در این مقاله از سایت کلینیک ایمپلنت دکتر اختری، بهصورت جامع و علمی به بررسی عوامل تاثیرگذار بر تعداد ایمپلنت موردنیاز میپردازیم.
حداکثر تعداد ایمپلنت در هر فک
حداکثر تعداد ایمپلنت در هر فک بهصورت عدد ثابت برای همه افراد تعریف نمیشود و به عوامل متعددی از جمله وضعیت استخوان فک، سلامت عمومی بیمار، نوع پروتز نهایی و طرح درمان بستگی دارد. برخلاف تصور عموم، در بیشتر موارد نیازی به جایگزینی تکتک دندانهای از دسترفته با ایمپلنت جداگانه نیست.
در شرایط ایدهآل و در صورت از دست رفتن کامل دندانها، معمولاً برای هر فک بین ۴ تا ۸ ایمپلنت جهت نگهداری یک دست دندان ثابت یا نیمهثابت کافی است. روشهایی مانند All-on-4 یا All-on-6 نمونههایی رایج هستند که در آنها با حداقل تعداد ایمپلنت، کل دندانهای یک فک بازسازی میشود. این رویکرد نهتنها فشار وارده به استخوان را بهطور متعادل توزیع میکند، بلکه هزینه درمان و دوره جراحی را نیز کاهش میدهد.
در موارد خاص و با وجود استخوان کافی، امکان کاشت تعداد بیشتری ایمپلنت نیز وجود دارد؛ اما کاشت بیشازحد ایمپلنت معمولاً توصیه نمیشود. تراکم بیش از اندازه ایمپلنتها میتواند باعث اختلال در خونرسانی استخوان، دشواری در رعایت بهداشت و افزایش احتمال عوارض بلندمدت شود. به همین دلیل، دندانپزشکان ایمپلنتولوژیست بهجای حداکثرسازی تعداد، بر بهینهسازی محل و تعداد ایمپلنتها تمرکز میکنند.
در نهایت، تعیین تعداد ایمپلنت در هر فک تنها پس از معاینه دقیق، تصویربرداری سهبعدی (CBCT) و بررسی شرایط عمومی بیمار امکانپذیر است. تصمیمگیری صحیح در این مرحله، نقش کلیدی در موفقیت درمان، افزایش طول عمر ایمپلنت و رضایت عملکردی و زیبایی بیمار ایفا میکند.
قیمت ایمپلنت فک بالا
قیمت ایمپلنت فک بالا معمولاً نسبت به فک پایین بالاتر است و این تفاوت به دلایل علمی و درمانی مشخصی بازمیگردد. استخوان فک بالا بهطور طبیعی تراکم کمتری دارد و در بسیاری از بیماران، تحلیل استخوان در این ناحیه بیشتر است. به همین دلیل، کاشت ایمپلنت در فک بالا اغلب پیچیدهتر بوده و نیاز به اقدامات درمانی تکمیلی دارد که بر هزینه نهایی تأثیر میگذارد.
یکی از مهمترین عوامل افزایش قیمت ایمپلنت فک بالا، نیاز به پیوند استخوان یا لیفت سینوس است. در صورتی که ارتفاع استخوان کافی نباشد، دندانپزشک ناچار است پیش از کاشت ایمپلنت یا همزمان با آن، جراحی سینوس لیفت انجام دهد. این مراحل علاوه بر افزایش زمان درمان، هزینه جداگانهای نیز به همراه دارند. نوع و حجم مواد پیوندی مورد استفاده نیز میتواند اختلاف قیمت قابلتوجهی ایجاد کند.
عامل مؤثر دیگر، نوع ایمپلنت و برند آن است. ایمپلنتهای باکیفیت اروپایی یا آمریکایی که درصد موفقیت بالاتری در فک بالا دارند، معمولاً قیمت بیشتری نسبت به برندهای اقتصادی دارند. همچنین نوع روکش نهایی (سرامیکی، زیرکونیا یا فلز-سرامیک) نیز در تعیین هزینه کلی نقش دارد.
بهطور کلی، قیمت ایمپلنت در فک بالا معمولاً بهازای هر واحد، بالاتر از فک پایین محاسبه میشود و ممکن است در بازههای مختلفی بسته به شرایط بیمار قرار گیرد. برای تعیین قیمت دقیق، انجام معاینه تخصصی و تصویربرداری سهبعدی (CBCT) ضروری است. انتخاب طرح درمان مناسب، نهتنها هزینهها را منطقیتر میکند، بلکه نقش مهمی در افزایش طول عمر ایمپلنت و موفقیت درمان دارد.
معایب ایمپلنت کامل فک بالا
ایمپلنت کامل فک بالا یکی از روشهای پیشرفته و مؤثر برای جایگزینی تمام دندانهای ازدسترفته است، اما با وجود مزایای فراوان، معایبی نیز دارد که آگاهی از آنها برای تصمیمگیری آگاهانه ضروری است. این معایب بیشتر به شرایط آناتومیکی فک بالا و پیچیدگیهای درمانی آن مربوط میشوند.
یکی از مهمترین معایب ایمپلنت کامل فک بالا، تراکم کمتر استخوان در این ناحیه است. استخوان فک بالا نسبت به فک پایین نرمتر و اسفنجیتر بوده و در بسیاری از بیماران دچار تحلیل شده است. این موضوع میتواند استحکام اولیه ایمپلنت را کاهش داده و احتمال نیاز به جراحیهای تکمیلی مانند پیوند استخوان یا لیفت سینوس را افزایش دهد که هم زمان درمان و هم هزینهها را بالا میبرد.
از دیگر معایب، پیچیدگی بیشتر جراحی و حساسیت بالاتر آن است. نزدیکی فک بالا به سینوسهای فکی باعث میشود کاشت ایمپلنت نیازمند دقت بسیار بالا باشد. بروز عوارضی مانند درگیری سینوس، عفونت یا احساس سنگینی در ناحیه گونه از مواردی است که در صورت اجرای نادرست طرح درمان ممکن است رخ دهد.
همچنین هزینه بالاتر ایمپلنت کامل فک بالا نسبت به فک پایین یکی از معایب مهم برای بیماران محسوب میشود. استفاده از ایمپلنتهای بیشتر، جراحیهای جانبی و مواد پیوندی باکیفیت، هزینه نهایی درمان را افزایش میدهد.
در نهایت، دوره بهبودی در فک بالا معمولاً طولانیتر است و رعایت دقیق مراقبتهای پس از جراحی اهمیت بیشتری دارد. با این حال، انتخاب دندانپزشک متخصص و برنامهریزی صحیح درمان میتواند بسیاری از این معایب را کاهش داده و نتایج درمان را بهطور قابلتوجهی بهبود بخشد.
برای بازسازی کامل دندانها در فک بالا معمولاً به چند ایمپلنت نیاز است؟
تعداد ایمپلنت موردنیاز برای بازسازی کامل فک بالا به عوامل متعددی از جمله کیفیت استخوان، نوع پروتز نهایی و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد. برخلاف تصور بسیاری از بیماران، معمولاً نیازی به کاشت ایمپلنت به تعداد تمام دندانهای ازدسترفته نیست و با تعداد کمتر نیز میتوان عملکرد و زیبایی مطلوبی ایجاد کرد.
در اکثر موارد، برای درمان بیدندانی کامل فک بالا از ۶ تا ۸ ایمپلنت استفاده میشود. این تعداد امکان توزیع یکنواخت فشار جویدن را فراهم کرده و پایداری مناسبی برای پروتز ثابت ایجاد میکند. در برخی شرایط خاص، روشهایی مانند All-on-4 نیز برای فک بالا بهکار میروند؛ اما به دلیل تراکم کمتر استخوان در این فک، معمولاً روشهای با تعداد ایمپلنت بالاتر (مانند 6 یا 8 واحد) نتایج پایدارتر و ایمنتری دارند.
اگر پروتز متحرک بر پایه ایمپلنت مدنظر باشد، ممکن است تعداد ایمپلنتها کاهش یافته و ۴ تا ۶ ایمپلنت کافی باشد. با این حال، انتخاب این طرح درمان باید با دقت بالا انجام شود، زیرا فک بالا حساستر بوده و طراحی نامناسب میتواند منجر به تحلیل استخوان یا لقشدن پروتز شود.
در نهایت، تعیین تعداد دقیق ایمپلنت تنها پس از بررسی تصویربرداری سهبعدی (CBCT) و ارزیابی شرایط استخوان و سینوسهای فکی امکانپذیر است. هدف اصلی، انتخاب تعداد بهینه ایمپلنت برای بیشترین پایداری و طول عمر درمان است، نه صرفاً کاهش یا افزایش تعداد آنها.
آیا امکان کاهش تعداد ایمپلنت در فک بالا وجود دارد و این کار چه محدودیتهایی دارد؟
کاهش تعداد ایمپلنت در فک بالا در برخی بیماران امکانپذیر است، اما این تصمیم باید با احتیاط و بر اساس اصول علمی انجام شود. فک بالا بهطور طبیعی دارای استخوانی با تراکم کمتر نسبت به فک پایین است و همین موضوع باعث میشود بارهای جویدن فشار بیشتری به ایمپلنتها وارد کند.
در بیمارانی که استخوان فک بالا از کیفیت و حجم مناسبی برخوردار است و مشکلات سینوسی ندارند، میتوان با استفاده از تکنیکهای پیشرفته و طراحی پروتز مناسب، تعداد ایمپلنتها را کاهش داد. روش All-on-4 نمونهای از این رویکرد است که در آن کل دندانهای فک بالا روی چهار ایمپلنت قرار میگیرند. با این حال، این روش نیازمند دقت بالا، تجربه متخصص و رعایت دقیق اصول بیومکانیکی است.
محدودیت اصلی کاهش تعداد ایمپلنت، افزایش فشار روی هر ایمپلنت است. در صورت اجرای نادرست یا انتخاب بیمار نامناسب، احتمال لقشدن ایمپلنت، تحلیل استخوان و شکست درمان افزایش مییابد. همچنین در افرادی که دچار تحلیل شدید استخوان یا مشکلات سینوسی هستند، کاهش تعداد ایمپلنتها معمولاً توصیه نمیشود.
در نهایت، تصمیمگیری درباره تعداد ایمپلنت در فک بالا باید با هدف ایجاد تعادل میان پایداری، ایمنی و هزینه انجام شود. مشاوره دقیق با متخصص ایمپلنت و بررسی کامل شرایط فک، کلید موفقیت درمان در بلندمدت محسوب میشود.
حداکثر تعداد ایمپلنت در هر فک
حداکثر تعداد ایمپلنت در هر فک به عوامل متعددی بستگی دارد و برای همه بیماران عدد ثابتی وجود ندارد. بهطور کلی، در یک فک کامل میتوان به اندازه تعداد دندانهای طبیعی، یعنی حداکثر ۱۲ تا ۱۴ ایمپلنت قرار داد، اما در عمل معمولاً نیازی به کاشت این تعداد ایمپلنت نیست. هدف اصلی، تأمین پایداری کافی برای پروتز و بازگرداندن عملکرد طبیعی دهان است، نه جایگزینی تکتک ریشههای از دسترفته.
در بسیاری از موارد، بهویژه در درمانهای فک کامل، از تعداد کمتری ایمپلنت استفاده میشود. برای مثال، روشهای درمانی رایج امروزی امکان ثابت کردن یک دست دندان کامل را با ۴ تا ۶ ایمپلنت فراهم میکنند. این رویکرد باعث کاهش تعداد جراحیها، کوتاه شدن دوره درمان و کاهش هزینهها میشود، در حالی که عملکرد و استحکام مناسبی نیز ایجاد میکند.
وضعیت استخوان فک یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده تعداد ایمپلنت قابلکاشت است. تراکم و حجم استخوان فک بالا به دندانپزشک اجازه میدهد ایمپلنتهای بیشتری را با فاصله و زاویه مناسب قرار دهد. در مقابل، در صورت تحلیل استخوان، ممکن است تعداد ایمپلنتها محدود شود یا نیاز به پیوند استخوان وجود داشته باشد. همچنین نزدیکی به ساختارهای حیاتی مانند سینوسها در فک بالا یا عصب در فک پایین، در تعیین حداکثر تعداد ایمپلنت نقش دارد.
شرایط عمومی سلامت بیمار نیز اهمیت زیادی دارد. بیماریهایی مانند دیابت کنترلنشده، پوکی استخوان یا مصرف برخی داروها میتوانند محدودیتهایی در تعداد ایمپلنت ایجاد کنند. علاوه بر این، سن بیمار، بهداشت دهان و نیروی جویدن فرد در طرح درمان لحاظ میشود.
در نهایت، حداکثر تعداد ایمپلنت در هر فک بر اساس معاینه بالینی، تصویربرداری دقیق و نیازهای عملکردی بیمار تعیین میشود. تصمیم نهایی باید توسط دندانپزشک متخصص ایمپلنت و بهصورت کاملاً اختصاصی اتخاذ شود.
قیمت ایمپلنت فک بالا
قیمت ایمپلنت فک بالا به عوامل متعددی بستگی دارد و به همین دلیل نمیتوان یک عدد ثابت برای همه بیماران اعلام کرد. فک بالا از نظر آناتومیکی حساستر از فک پایین است و نزدیکی به سینوسها و میزان تحلیل استخوان، نقش مهمی در تعیین هزینه نهایی درمان دارد. به همین دلیل، قیمت ایمپلنت در این ناحیه معمولاً تحتتأثیر شرایط اختصاصی هر بیمار قرار میگیرد.
یکی از مهمترین عوامل مؤثر بر قیمت ایمپلنت فک بالا، تعداد ایمپلنتهای مورد نیاز است. در صورتی که تنها یک دندان از دست رفته باشد، هزینه محدودتر است، اما در درمانهای فک کامل، قیمت افزایش مییابد. در بسیاری از موارد، برای بازسازی کامل فک بالا از ۴ تا ۶ ایمپلنت یا حتی تعداد بیشتر استفاده میشود که هرکدام هزینه جداگانهای دارند.
کیفیت و برند ایمپلنت نیز تأثیر مستقیم بر قیمت دارد. ایمپلنتهای تولید کشورهای معتبر و برندهای شناختهشده، معمولاً قیمت بالاتری دارند اما در مقابل، از نظر دوام، سازگاری با استخوان و طول عمر، اطمینان بیشتری ایجاد میکنند. انتخاب نوع ایمپلنت بر اساس شرایط استخوان و بودجه بیمار انجام میشود.
در فک بالا، نیاز به درمانهای جانبی مانند پیوند استخوان یا لیفت سینوس بسیار شایع است. انجام این اقدامات درمانی، هزینه کلی ایمپلنت را افزایش میدهد اما برای موفقیت درمان ضروری محسوب میشود. بدون آمادهسازی مناسب استخوان، امکان کاشت ایمن و پایدار ایمپلنت وجود ندارد.
در نهایت، تخصص دندانپزشک، تجهیزات کلینیک، کیفیت روکش نهایی و خدمات پس از درمان نیز در قیمت ایمپلنت فک بالا نقش دارند. برای اطلاع دقیق از هزینه، انجام معاینه حضوری و بررسی تصاویر رادیولوژی ضروری است تا طرح درمان متناسب با شرایط هر بیمار تعیین شود.
معایب ایمپلنت کامل فک بالا
ایمپلنت کامل فک بالا یکی از روشهای پیشرفته برای جایگزینی دندانهای از دسترفته است، اما مانند هر درمان جراحی دیگری، معایب و محدودیتهایی نیز دارد که آگاهی از آنها برای تصمیمگیری درست اهمیت زیادی دارد. شناخت این معایب به بیمار کمک میکند با دید واقعبینانهتری وارد فرایند درمان شود.
یکی از مهمترین معایب ایمپلنت کامل فک بالا، هزینه بالای آن است. این درمان معمولاً شامل چندین ایمپلنت، روکش یا پروتز کامل و گاهی درمانهای جانبی مانند پیوند استخوان یا لیفت سینوس میشود. مجموع این مراحل باعث میشود هزینه نهایی نسبت به سایر روشهای جایگزینی دندان، مانند دست دندان متحرک، بهمراتب بالاتر باشد.
تحلیل استخوان در فک بالا یکی دیگر از چالشهای مهم است. به دلیل تراکم کمتر استخوان فک بالا نسبت به فک پایین، در بسیاری از بیماران شرایط استخوان برای کاشت ایمپلنت ایدهآل نیست. در این موارد، انجام پیوند استخوان یا جراحی سینوس لیفت ضروری میشود که هم مدت درمان را طولانیتر میکند و هم احتمال نگرانی و عوارض جراحی را افزایش میدهد.
طولانی بودن روند درمان از دیگر معایب ایمپلنت کامل فک بالا محسوب میشود. از مرحله جراحی کاشت ایمپلنت تا اتصال پروتز نهایی ممکن است چند ماه زمان نیاز باشد تا ایمپلنتها بهطور کامل با استخوان جوش بخورند. این مسئله برای بیمارانی که به دنبال نتیجه سریع هستند میتواند آزاردهنده باشد.
احتمال بروز عوارض جراحی نیز هرچند کم، اما قابل توجه است. خونریزی، تورم، درد، عفونت یا در موارد نادر درگیری سینوسها از مشکلات احتمالی پس از جراحی ایمپلنت فک بالا هستند، بهویژه اگر مراقبتهای بعد از درمان بهدرستی رعایت نشود.
در نهایت، ایمپلنت کامل فک بالا نیازمند بهداشت دهان دقیق و مراجعات منظم است. در صورت بیتوجهی به مراقبتها، خطر التهاب اطراف ایمپلنت و شکست درمان افزایش مییابد، بنابراین این روش برای همه بیماران گزینهای بیدردسر محسوب نمیشود.
تعداد ایمپلنتهای مورد نیاز برای جایگزینی دندانها تحت تأثیر عوامل مختلف قرار میگیرد. در زیر عواملی که میتوانند بر تعداد ایمپلنتهای مورد نیاز تأثیر بگذارند، آورده شده است:
تعداد دندانهایی که نیاز به جایگزینی دارند:
اگر تعداد دندانهایی که نیاز به جایگزینی دارند بیشتر است، تعداد ایمپلنتهای مورد نیاز نیز بیشتر خواهد بود. معمولاً برای هر دندان مورد نیاز یک ایمپلنت استفاده میشود، اما در مواردی ممکن است با استفاده از ایمپلنتهای متصل یا پروتزهای متحرک، تعداد ایمپلنتها کاهش یابد.
سلامت عمومی و بیماریهای مرتبط:
برخی بیماریها مانند بیماریهای قلبی، دیابت و عفونتهای مزمن میتوانند بر تعداد ایمپلنتهای مورد نیاز تأثیر بگذارند. این بیماریها ممکن است تأثیری بر فرآیند ترمیم و بهبودی داشته باشند و ممکن است نیاز به تعداد بیشتری ایمپلنت را برای تضمین موفقیت درمان ایجاد کنند.
ساختار و فضای دهان:
اندازه، شکل و ساختار فضای دهان نیز بر تعداد ایمپلنتهای مورد نیاز تأثیر میگذارد. در برخی موارد، فضای محدود دهانی ممکن است نیاز به استفاده از روشهای خاصی از جمله ایمپلنتهای متصل یا پروتزهای متحرک را ایجاب کند.
نیازهای تابعی و ظاهری:
نیازهای تابعی و ظاهری هر فرد نیز بر تعداد ایمپلنتهای مورد نیاز تأثیر میگذارد. برخی افراد با توجه به فعالیتهای روزانهشان و نیازهای خاصی مانند گاز دادن بیشتر، نیاز به تعداد بیشتری ایمپلنت ممکن است داشته باشند.
ایمپلنت دندان یک روش جایگزینی دائمی برای دندانهای ازدست رفته است که توسط جراحان دندانپزشکی انجام میشود. این روش به طور گستردهای در حال استفاده است و مزایای بسیاری دارد. در زیر به برخی از مزایای ایمپلنت دندان اشاره میکنیم:
ثبات و استحکام:
ایمپلنت دندان به عنوان جایگزین دائمی برای دندان طبیعی عمل میکند و به طور محکم در استخوان فک جای میگیرد. این باعث میشود که ایمپلنت دندان استحکام و ثبات بسیار بالایی داشته باشد و به راحتی از دست نمیرود.
ظاهر طبیعی:
ایمپلنت دندان با دندانهای طبیعی به خوبی تطابق دارد و ظاهر طبیعی دندان را تداعی میکند. این امر باعث میشود که ایمپلنت دندان به طور ظاهری غیرقابل تشخیص باشد و شما به اعتماد به نفس بیشتری در خنثی کردن لبخند خود برسید.
کارایی در خوردن و صحبت کردن:
ایمپلنت دندان به دلیل استحکام و ثبات بالا، قابلیت کارایی مشابه دندانهای طبیعی را در خوردن و صحبت کردن فراهم میکند. شما میتوانید به راحتی غذاهای سخت را جویده و صحبت کنید بدون اینکه نگرانی در مورد جا افتادن یا حرکت ایمپلنت دندان داشته باشید.
حفظ سلامت استخوان فک:
وقتی یک دندان آسیب میبیند، استخوان فک در آن منطقه تحت تأثیر قرار میگیرد و ممکن است روند جذب استخوان آن منطقه کاهش یابد. با نصب ایمپلنت دندان، استخوان فک در این منطقه تحت فشار قرار میگیرد و روند جذب استخوان را تقویت میکند. این باعث حفظ سلامت استخوان فک در طولانی مدت میشود.
عدم نیاز به تراشیدن دندانهای همسایه:
برخلاف جسورانهترین روشهای جایگزینی دندان مانند پلهای دندانی، نصب ایمپلنت دندان نیازی به تراشیدن دندانهای همسایه ندارد. این به معنای حفظ سلامت دندانهای سالم در کنار ایمپلنت است.
طول عمر طولانی:
ایمپلنتهای دندانی معمولاً طول عمر طولانی دارند و میتوانند تا چند دهه استفاده شوند. با توجه به اینکه ایمپلنت به عنوان یک جایگزین دائمی عمل میکند و استحکام بالایی دارد، نیاز به تعویض مکرر ندارد و میتواند برای مدت طولانی در دهان باقی بماند.
بهبود کیفیت زندگی:
از دست دادن یک یا چند دندان میتواند تأثیر بزرگی بر روی کیفیت زندگی فرد داشته باشد. با نصب ایمپلنت دندان، شما قابلیت کامل خوردن غذاها را به دست میآورید، اعتماد به نفس بیشتری در مراودات اجتماعی دارید و راحتی و راحتی در طول روز به شما میدهد.
آسانی در مراقبت و بهداشت:
ایمپلنت دندان به راحتی قابل تمیز کردن است و نیازی به روشهای خاصی برای مراقبت از آن ندارد. شما میتوانید به طور معمول مانند دندانهای طبیعی فرشته کنید، استفاده از نخ دندان و مسواک الکتریکی را انجام دهید و مراقبت روزانه از بهداشت دهان و دندان را انجام دهید.
برای دوام و نگهداری ایمپلنت دندان، مراقبت و بهداشت دهانی منظم و صحیح بسیار مهم است. در زیر چند راهنمایی برای مراقبت از ایمپلنت دندان آورده شده است:
بهداشت دهانی روزانه:
بهترین روش برای نگهداری ایمپلنت دندان، تمیز کردن دندانها و لثهها با مسواک و مسواکمکمل است. از مسواکهای نرم و مسواک الکتریکی استفاده کنید و حداقل دو بار در روز به مدت دو دقیقه دندانها و ایمپلنت را تمیز کنید. همچنین از نخ دندان یا آبپاش دندان برای تمیز کردن فضاهای بین دندانها و ایمپلنت استفاده کنید.
استفاده از محصولات شستشوی دهان:
برای مراقبت بهتر از ایمپلنت دندان، از محصولات شستشوی دهانی با فرمولاسیون مناسب برای ایمپلنت استفاده کنید. این محصولات میتوانند باعث جلوگیری از تشکیل پلاک، عفونتها و التهابات در اطراف ایمپلنت شوند.
اجتناب از غذاها و عادات ضار:
برخی از غذاها و عادات میتوانند به ایمپلنت دندان آسیب برسانند. به عنوان مثال، مصرف زیاد قند، نیکوتین و الکل ممکن است باعث التهاب و عفونت در اطراف ایمپلنت شود. همچنین، جویدن یا خوردن مواد سفت و سخت میتواند به ایمپلنت آسیب برساند. بهتر است از مصرف غذاهای نرم و آرام استفاده کنید.
بررسی و پیگیری مرتب:
برای حفظ دوام ایمپلنت دندان، باید به صورت منظم به مطب دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک شما باید ایمپلنت را بررسی کند و از وضعیت آن مطلع شود. در صورت وجود هرگونه مشکل یا علائم نگرانکننده، باید به زودی اقدام به درمان کنید.
جلوگیری از ضربه و فشار:
سعی کنید از ضربهها و فشارهای شدید بر روی ایمپلنت دندان پرهیز کنید. ممکن است ضربهها و فشارهای شدید باعث شکستن یا آسیب دیدن ایمپلنت شوند.
هزینه ایمپلنتها بستگی به عوامل متعددی دارد، از جمله محل جغرافیایی، تخصص دندانپزشک، تعداد ایمپلنتهای مورد نیاز، نیازهای تکمیلی مانند برداشتن دندانهای ضایعهدار قبل از جایگزینی، نیاز به پیشدرمانهای احتمالی مانند بالا بردن کیفیت استخوان و عملکرد لثه و همچنین مواد استفاده شده در فرآیند جراحی و ترمیم.
این هزینهها بالا اند و شامل هزینه جراحی، مواد ایمپلنتی، مطب پزشک، مشاورهها، تصویربرداری و هزینههای تکمیلی دیگر میشود.
همچنین، در برخی موارد ممکن است نیاز به پروسههای تکمیلی مانند پروتکل استخوانی، سینوس لیفتینگ یا استفاده از روشهای خاصی باشد که میتواند هزینه را افزایش دهد.
