021-88026826
تهران، میدان فاطمی، بزرگراه شهید گمنام، میدان گلها، ساختمان پزشکان ویدا، طبقه دوم، واحد 8
پیچ ایمپلنت یکی از اجزای کلیدی در ساختار ایمپلنت دندان است که وظیفه اتصال روکش یا اباتمنت را به پایه ایمپلنت بر عهده دارد. این پیچ نقش واسطهای بین نیروهای جویدن و بدنه ایمپلنت را ایفا میکند و باید بتواند فشارهای روزمره دهان را بهصورت متعادل منتقل کند. هرگونه اختلال در عملکرد این پیچ میتواند ثبات کل ایمپلنت را تحت تأثیر قرار دهد.
لق شدن پیچ ایمپلنت معمولاً به معنای شکست کامل درمان نیست، اما یک هشدار جدی محسوب میشود. در بسیاری از موارد، این مشکل در مراحل اولیه بدون درد است و بیمار تنها حرکت یا صدای خفیفی هنگام جویدن احساس میکند. نادیده گرفتن این علائم ممکن است باعث تشدید آسیب و در مواردی حتی منجر به شکست پیچ یا آسیب به ساختار داخلی ایمپلنت شود.
از آنجا که ایمپلنتها جایگزینی دائمی برای دندانهای از دسترفته محسوب میشوند، ثبات طولانیمدت آنها اهمیت بالایی دارد. شناخت دقیق علتهای لق شدن پیچ ایمپلنت به بیماران و دندانپزشکان کمک میکند تا با پیشگیری و درمان بهموقع، عمر ایمپلنت را افزایش داده و از بروز عوارض جدیتر جلوگیری کنند.
یکی از شایعترین علتهای لق شدن ایمپلنت دندان، وارد شدن نیروهای بیشازحد یا نامتعادل هنگام جویدن است. فشارهای شدید، بهویژه در افرادی که دندانقروچه یا عادت به جویدن غذاهای بسیار سفت دارند، میتواند بهمرور باعث کاهش اصطکاک پیچ و شل شدن آن شود. این نیروها اغلب به شکل تدریجی اثر میگذارند و در ابتدا علائم واضحی ایجاد نمیکنند.
تماس نامناسب دندانها یا تنظیم نادرست ارتفاع روکش نیز از عوامل مهم مکانیکی به شمار میرود. زمانی که روکش ایمپلنت زودتر از دندانهای طبیعی با دندان مقابل تماس پیدا کند، فشار بیشتری به پیچ وارد میشود. این وضعیت بهمرور زمان باعث از بین رفتن تعادل نیرو و لق شدن پیچ خواهد شد.
خطا در گشتاور بستن پیچ در زمان نصب اولیه نیز میتواند زمینهساز این مشکل شود. اگر پیچ بیشازحد شل یا بیشازحد سفت بسته شود، احتمال لق شدن آن افزایش مییابد. استفاده از ابزار کالیبره و رعایت گشتاور استاندارد نقش مهمی در جلوگیری از این عارضه دارد.
علاوه بر عوامل مکانیکی، شرایط بیولوژیک دهان نیز میتواند در لق شدن پیچ ایمپلنت مؤثر باشد. تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت، که معمولاً ناشی از عفونت یا التهاب لثه است، باعث کاهش ثبات کلی سیستم ایمپلنت میشود. در چنین شرایطی، حتی فشارهای طبیعی نیز میتوانند موجب شل شدن پیچ شوند.
بهداشت ضعیف دهان و تجمع پلاک میکروبی در اطراف ایمپلنت میتواند منجر به التهاب بافتهای اطراف شود. این التهاب با گذشت زمان به استخوان اطراف ایمپلنت آسیب میزند و پایداری ایمپلنت و پیچ را کاهش میدهد. در این شرایط، شل شدن پیچ معمولاً همراه با علائمی مانند خونریزی لثه یا بوی بد دهان دیده میشود.
عادتهای رفتاری نادرست مانند دندانقروچه شبانه، جویدن ناخن یا استفاده از دندانها برای باز کردن اشیاء نیز فشار غیرطبیعی به ایمپلنت وارد میکند. این رفتارها اغلب بدون آگاهی فرد انجام میشوند و در بلندمدت میتوانند نقش مهمی در لق شدن پیچ ایمپلنت داشته باشند.
بیتوجهی به لق شدن پیچ ایمپلنت میتواند عواقب جدیتری نسبت به خودِ شل شدن پیچ ایجاد کند. در صورت ادامه این وضعیت، حرکتهای مکرر بین اجزای ایمپلنت باعث سایش و آسیب به قطعات داخلی میشود. این آسیبها ممکن است در نهایت به شکست پیچ یا حتی صدمه به بدنه ایمپلنت منجر شوند.
در برخی موارد، لق بودن پیچ باعث انتقال نامناسب نیرو به استخوان اطراف ایمپلنت میشود. این فشار غیرطبیعی میتواند روند تحلیل استخوان را تسریع کند و پایداری ایمپلنت را کاهش دهد. اگر تحلیل استخوان شدید شود، احتمال از دست رفتن کامل ایمپلنت نیز وجود دارد.
همچنین لق شدن پیچ میتواند باعث ناراحتی هنگام جویدن، احساس صدای کلیک یا حتی درد شود. این علائم کیفیت زندگی بیمار را کاهش میدهد و در صورت پیشرفت مشکل، درمان را پیچیدهتر و پرهزینهتر خواهد کرد. به همین دلیل، تشخیص و درمان زودهنگام اهمیت بالایی دارد.
در مراحل اولیه معمولاً خطرناک نیست، اما بیتوجهی به آن میتواند باعث شکست پیچ یا آسیب به خود ایمپلنت شود و درمان را دشوارتر کند.
احساس حرکت روکش، صدای کلیک هنگام جویدن، ناراحتی خفیف یا تغییر در نحوه تماس دندانها از علائم شایع هستند.
بله، با رعایت بهداشت دهان، انجام معاینات منظم، اصلاح تماس دندانها و کنترل دندانقروچه میتوان احتمال لق شدن پیچ ایمپلنت را تا حد زیادی کاهش داد.