سخت ترین مرحله ایمپلنت دندان
شماره تماس
021-88026826
آدرس
تهران، میدان فاطمی، بزرگراه شهید گمنام، میدان گلها، ساختمان پزشکان ویدا، طبقه دوم، واحد 8
سخت ترین مرحله ایمپلنت دندان برای هر فرد ممکن است متفاوت باشد، زیرا بستگی به عوامل مختلفی از جمله وضعیت دندانها، سلامت عمومی، ساختار فک و لثه و همچنین تجربه شخصی دارد. اما در کل، مراحل زیر ممکن است به عنوان سختترین مراحل ایمپلنت دندان در نظر گرفته شوند:
جراحی استخوانی:
این مرحله شامل جراحی برای ایجاد فضای مناسب در استخوان فک برای قرارگیری ایمپلنت است. این جراحی ممکن است نیازمند برداشتن بخشی از استخوان، برداشتن دندانهای موجود یا ایجاد جراحی پارگی بر روی لثه باشد. این مرحله معمولاً با عمل جراحی همراه است و ممکن است برای برخی افراد دشوار یا آزاردهنده باشد.
ایمپلنتگذاری:
در این مرحله، ایمپلنت دندان در استخوان جایگذاری میشود. این عملیات ممکن است با استفاده از برداشتن لثه و سپس قرار دادن ایمپلنت در استخوان صورت گیرد. این مرحله نیازمند دقت و تکنیک بالاست و ممکن است متناسب با پیچیدگی مورد بررسی، زمان طولانیتری طراحی و انجام شود.
بهبودی استخوانی:
پس از ایمپلنتگذاری، استخوان باید بهبود یابد و با ایمپلنت ادغام شود. این فرآیند به عنوان اوسئوانتگراسی (Osseointegration) شناخته میشود و زمانی معمولاً بین 3 تا 6 ماه طول میکشد. در این مدت، ایمپلنت در استخوان ثابت میماند و به نیروهای بارگذاری مقاومت میکند. این مرحله ممکن است زمانبر و صبر برانگیز باشد.
جراحی لثه و قرارگیری پروتز:
در این مرحله، پس از بهبودی استخوان، جراحی لثه صورت میگیرد تا لثه به طور مستقیم به ایمپلنت متصل شود و پروتز دندان (مانند کرون یا مفصل دندان) روی ایمپلنت قرار داده شود. این مرحله نیازمند دقت و هماهنگی بین پزشک و تکنسین پروتز است تا پروتز دندان به درستی و به شکل طبیعی روی ایمپلنت قرار گیرد.
مرحله اتصال تاج به پیچ ایمپلنت ممکن است به دلایل زیر به عنوان یکی از مراحل سخت در فرایند ایمپلنت دندان در نظر گرفته شود:
دقت و هماهنگی:
برای اتصال تاج به پیچ ایمپلنت، نیاز به دقت و هماهنگی بین پزشک دندانپزشک و تکنسین پروتز است. تاج باید به شکل و اندازه صحیح باشد و به درستی بر روی پیچ ایمپلنت قرار بگیرد. همچنین، تطابق دقیق لبههای تاج با لثه و دندانهای همسایه نیز برای حصول زیبایی و تعادل در دهان مهم است.
انطباق باکتریایی:
هنگام اتصال تاج به پیچ ایمپلنت، اهمیت بالایی به انطباق باکتریایی (بازاریابی) توجه میشود. باکتریاها میتوانند در فضای بین تاج و پیچ ایمپلنت جمع شوند و باعث عفونت و التهاب شوند. بنابراین، لازم است تا اتصال دقیق و محکمی بین تاج و پیچ ایمپلنت برقرار شود تا این احتمال کاهش یابد.
تنظیم و تجربه:
در برخی موارد، تنظیم و تطابق تاج با باقی دندانها و نیازهای فرد میتواند چالش برانگیز باشد. این شامل تنظیم رنگ، شکل و اندازه تاج، همچنین تنظیم بیتینگ (بازماندن ارتفاع عمودی مناسب) است. در برخی موارد، ممکن است نیاز به تعدیل و تنظیم دوباره تاج پس از مدتی از استفاده باشد.
کشیدن ریشه دندان ممکن است به عنوان یکی از روشهای درمانی در نظر گرفته شود و در زمانی که ریشه دندان آسیب دیده است یا نمیتواند به طور موثر از آن استفاده شود، معمولاً برای ایمپلنت دندان انجام میشود. ریشه دندان کشیده شده و پس از آن یک ایمپلنت دندان جایگزین میشود. در زیر، برخی از دلایل کشیدن ریشه دندان برای ایمپلنت را بررسی میکنیم:
آسیب جدی به ریشه دندان:
در برخی موارد، ریشه دندان ممکن است به علت عفونت شدید، شکستگی یا ترمیم ناکامل دندان آسیب ببیند. در این صورت، کشیدن ریشه دندان و استفاده از ایمپلنت دندان به عنوان روش جایگزین موثر است.
بیماریهای لثه:
اگر بیماریهای لثه مانند پریودنتیت (عفونت لثه) به گونهای پیشرفت کنند که باعث تخریب استخوان یا ضعف حمایتی برای ریشه دندان شوند، ممکن است ریشه دندان به طور کامل کشیده شود و به جای آن یک ایمپلنت دندان قرار گیرد.
عدم امکان ترمیم دندان:
در برخی موارد، ریشه دندان به دلیل آسیب جدی، ترمیم ناکامل یا ناپایداری، نمیتواند به طور موثر ترمیم شود. در این صورت، ریشه دندان کشیده شده و ایمپلنت دندان به عنوان یک راه حل دائمی جایگزین مورد استفاده قرار میگیرد.
نیاز به استفاده از ایمپلنت دندان در منطقه دندانی خاص:
در برخی موارد، ممکن است نیاز به ایمپلنت دندان در منطقههای خاص دهان وجود داشته باشد، مانند مکانهایی که دندانهای ریشهدار طبیعی وجود ندارند یا نمیتواند از آنها به طور موثر استفاده شود. در این صورت، کشیدن ریشه دندان و استفاده از ایمپلنت دندان میتواند راه حلی مناسب باشد.
برای حفظ سلامت و بلندمدت ایمپلنت دندان، مراقبت منظم و صحیح بسیار مهم است. در زیر تعدادی از راهکارهای مراقبتی برای ایمپلنت دندان را بررسی میکنیم:
بهداشت دهانی منظم:
شما باید دندانهایتان را دو بار در روز به مدت دو دقیقه بشویید. برای شستشوی دندانهای ایمپلنتی از مسواک نرم و خمیر دندان غیرخشن و غیرخوراکی استفاده کنید. همچنین، استفاده از نخ دندانی یا نخ آبی برای تمیز کردن فضاهای بین دندانها و ایمپلنت نیز توصیه میشود.
استفاده از ضدعفونی کننده دهانشویه:
استفاده از دهانشویه ضدباکتریایی که توسط پزشک دندانپزشک توصیه شده است، میتواند به کاهش خطر عفونت و التهاب اطراف ایمپلنت کمک کند. رعایت دستورالعملها و توصیههای پزشک خود در مورد نوع و زمان استفاده از دهانشویه مهم است.
بازدید منظم از پزشک دندانپزشک:
برنامهریزی کنید تا به طور منظم (معمولاً هر شش ماه یا طبق توصیه پزشک) به پزشک دندانپزشک مراجعه کنید. این بازدیدها به پزشک امکان میدهد وضعیت ایمپلنت و بافتهای اطراف را بررسی کند و در صورت لزوم اقدامات ترمیمی را انجام دهد.
جلوگیری از آسیب:
برای جلوگیری از آسیب به ایمپلنت، بهتر است از عملکردهایی مانند گاز دادن به مواد غذایی سخت، استفاده از دندانها به عنوان ابزار برای باز کردن شیشه و چسبندهها و سایر عملیات غیرمعمول خودداری کنید.
رعایت توصیههای خاص:
در برخی موارد، پزشک دندانپزشک ممکن است توصیههای خاصی را در مورد مراقبت از ایمپلنت دندان شما داشته باشد. این شامل استفاده از سشوار دورانی و یا مصرف مکملهای کلسیم و ویتامین D برای حفظ سلامت استخوانها و بافتهای اطراف میشود.
در برخی موارد ایمپلنتها نیاز به ترمیم دورهای دارند. ایمپلنتها ممکن است به دلیل عوامل مختلفی نیاز به ترمیم و یا تعویض شوند. بعضی از عواملی که میتوانند نیاز به ترمیم دورهای ایمپلنت را ایجاد کنند عبارتند از:
فرسایش مادهی پروتزی:
در طول زمان، ممکن است اجزای پروتزی ایمپلنت متحمل فرسایش شوند. این ممکن است شامل اجزای بالا (مانند تاج یا پل) و یا اجزای پایین (مانند آباتمنت) باشد. در چنین مواردی، ممکن است نیاز به ترمیم یا تعویض قطعات مورد نیاز باشد.
شکستگی:
در برخی موارد، ایمپلنت ممکن است به علت ضربه، فشار زیاد یا عوامل دیگر شکسته شود. در این صورت، ترمیم دورهای ایمپلنت ممکن است لازم باشد.
عفونت:
عفونت در اطراف ایمپلنت میتواند به بافتهای اطراف آسیب برساند و باعث عدم ثبات و مشکلاتی شود. در برخی موارد، ترمیم دورهای ایمپلنت ممکن است برای درمان عفونت و بازسازی بافتها لازم باشد.
تغییرات در ساختار استخوان:
در برخی موارد، استخوان اطراف ایمپلنت ممکن است تغییر کند یا جذب شود. این ممکن است به دلیل عواملی مانند بیماری لثه، انقباض استخوان یا عدم استفاده مداوم از ایمپلنت باشد. در این صورت، ترمیم دورهای ایمپلنت ممکن است برای بازسازی استخوان و استحکام ایمپلنت لازم باشد.
