درمان پوسیدگی دندان

درمان پوسیدگی دندان

درمان پوسیدگی دندان بستگی به میزان و مرحله پوسیدگی، مکان دندان آسیب دیده، و وضعیت عمومی دندان‌ها دارد. در ادامه، روش‌های درمان پوسیدگی دندان را بررسی می‌کنیم:

پر کردن (دندانپزشکی ترمیمی):

 در صورتی که پوسیدگی در مراحل اولیه باشد و لایه‌های بیرونی دندان، مینا و دندان‌گوشه را تحت تاثیر قرار داده باشد، می‌توان با استفاده از روش پرکردن، مواد ترمیمی را بر روی سطح پوسیده قرار داد. این روش عموماً با استفاده از موادی مانند رزین‌های کامپوزیت یا آمالگام است.

عصب کشی و ریشه کشی:

 اگر پوسیدگی به عصب دندان نفوذ کرده باشد و عفونت یا التهاب را به همراه داشته باشد، ممکن است نیاز به عصب کشی و ریشه کشی داشته باشید. در این روش، عصب دندان و بافت‌های التهابی حذف شده و جایگزینی ماندگار مثل پرکردن کانال ریشه انجام می‌شود.

عمل کشیدن دندان:

در برخی موارد، اگر پوسیدگی به حدی پیشرفته و شدید باشد که دندان را ناتوان در ترمیم کردن کند، عملیات جراحی کشیدن دندان ممکن است لازم باشد. پس از این عمل، روش‌های جایگزینی مانند پروتزها یا ایمپلنت‌ می‌تواند برای جایگزینی دندان از دست رفته استفاده شود.

پیشگیری و مراقبت:

 بهترین روش درمان پوسیدگی، پیشگیری است. برای جلوگیری از پوسیدگی دندان، باید به دندان‌های خود مراقبت کنید. این شامل مواردی مانند مسواک زدن حداقل دو بار در روز، استفاده از نخ دندان، استفاده از آب دهان ضد باکتریال و مراجعه منظم به دندانپزشک برای بررسی و تمیزی دوره‌ای دندان‌ها می‌شود.

درمان پوسیدگی دندان

علائم پوسیدگی دندان

علائم پوسیدگی دندان ممکن است متفاوت باشند و بستگی به میزان و مکان پوسیدگی دارند. اما در کل، برخی از علائم رایج پوسیدگی دندان عبارتند از:

درد:

پوسیدگی دندان می‌تواند به عصب دندان تحریک کند و درد وحساسیت به دندان حاصل شود. این درد معمولاً برای غذاها و نوشیدنی‌های گرم یا سرد شدیدتر می‌شود.

حساسیت:

 دندان‌های پوسیده می‌توانند حساسیت به تحریک‌های مانند غذاهای شیرین، سرد یا گرم، و فشار را نشان دهند. این حساسیت ممکن است به صورت یک لحظه ای یا پایدار باشد.

تغییر در رنگ دندان:

 در مواردی که پوسیدگی در لایه‌های بیرونی دندان و مینای دندان رخ دهد، ممکن است رنگ دندان تغییر کند. در ابتدا ممکن است این تغییرات به شکل لکه‌های سفید یا قهوه‌ای ظاهر شود و در مراحل بعدی ممکن است به شکل حفره یا لکه‌های تیره‌تر و پوشیده شده باکتری‌ها و زباله‌های دهان ظاهر شوند.

بوی بد دهان:

 وجود باکتری‌ها و پوسیدگی در دهان می‌تواند باعث بوی بد دهان شود. این بو در برخی موارد قابل تشخیص است و ممکن است حتی بعد از شستشوی دهان نیز باقی بماند.

شکست دندان:

در مواردی که پوسیدگی به مراحل پیشرفته‌تر رسیده و ضعیفی ساختار دندان را ایجاد کرده باشد، دندان ممکن است شکسته شود یا قطعه‌ای از آن شکافته شود.

علت های پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان به وقوع می‌پیوندد وقتی که باکتری‌های دهان، اسیدهایی تولید می‌کنند که لایه‌های مینای دندان را تخریب می‌کنند. عوامل زیر می‌توانند به پوسیدگی دندان منجر شوند:

باکتری‌ها:

باکتری‌ها، به ویژه Streptococcus mutans، یکی از عوامل اصلی پوسیدگی دندان هستند. این باکتری‌ها بر روی سطح دندان به شکل لایه‌های لزج به نام پلاک تجمع می‌یابند و با تغذیه از قند و نشاسته، اسیدها را تولید می‌کنند که مینای دندان را تخریب می‌کند.

قند و نشاسته:

مصرف مقادیر زیادی از قند و نشاسته، به خصوص قندهای قابل تجزیه توسط باکتری‌ها مانند شکر، شیرینی‌ها، نوشیدنی‌های شیرین و مواد غذایی غنی از نشاسته، باعث تولید اسیدهای بیشتر توسط باکتری‌ها می‌شود و لایه‌های مینای دندان را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

نقص های بهداشت دهان و دندان:

 نداشتن مراقبت‌های بهداشتی دهان، مثل مسواک زدن منظم، استفاده از نخ دندان و استفاده از آب دهان ضد باکتریال، می‌تواند باعث انباشت پلاک و تشکیل پوسیدگی شود.

ساختار دندان:

عدم قوت و مقاومت طبیعی مینا و ساختار دندان، مانند دندان‌های بچگانه یا دندان‌های کهنه، می‌تواند دندان را نسبت به پوسیدگی آسیب پذیرتر کند.

عوامل تغذیه‌ای:

 برخی عوامل تغذیه‌ای مانند کمبود ویتامین D و کلسیم، که برای سلامت دندان‌ها ضروری هستند، می‌توانند ریسک پوسیدگی را افزایش دهند.

آب دارویی:

مصرف مکرر و بلند مدت آب دارویی که حاوی قند است، می‌تواند به پوسیدگی دندان منجر شود.

ترمیم ناصحیح دندان:

 ترمیم‌های ناصحیح یا پر کردن‌های قدیمی که خراب شده‌اند می‌توانند منجر به ایجاد لبه‌های تراکم میان دندان و پلاک می‌شوند و پوسیدگی را تسریع کنند.

انواع پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان به شکل‌ها و مراحل مختلفی رخ می‌دهد. در زیر، انواع پوسیدگی دندان را بررسی خواهیم کرد:

پوسیدگی سطحی (پوسیدگی کامپوزیت):

 این نوع پوسیدگی در لایه‌های بیرونی دندان، مانند مینا و دندان‌گوشه، شروع می‌شود. این نوع پوسیدگی در مراحل اولیه است و می‌تواند با ترمیم سطحی دندان، مانند پر کردن با مواد ترمیمی مانند رزین‌های کامپوزیت، درمان شود.

پوسیدگی میانی (پوسیدگی داخلی):

 در این نوع پوسیدگی، لایه‌های داخلی دندان نیز تحت تاثیر قرار می‌گیرند. پوسیدگی میانی ممکن است از لبه‌های پر کرده شده قبلی یا از زیر پرکردن‌ها شروع شود. برای درمان پوسیدگی میانی، پرکردن عمیق تر و ترمیم دندان با مواد ترمیمی قوی‌تر معمولاً لازم است.

پوسیدگی ریشه:

 این نوع پوسیدگی در ریشه دندان رخ می‌دهد و معمولاً در افرادی که لثه را کشیده‌اند یا دندان‌های ریشه‌دار دارند، بروز می‌کند. پوسیدگی ریشه می‌تواند با درمان عصب کشی و ریشه کشی، به همراه پر کردن کانال ریشه، درمان شود. در برخی موارد، نیاز به پروتز دندان روی ریشه می‌تواند وجود داشته باشد.

پوسیدگی رنگی:

 در این نوع پوسیدگی، دندان‌ها دچار تغییر رنگ می‌شوند و ممکن است به طوسی، قهوه‌ای یا سیاه تغییر کنند. این نوع پوسیدگی معمولاً به دلیل مصرف بلندمدت و مفرط فلوراید، قرارگیری ترکیبات فلورایدی در آب آشامیدنی یا تغییرات در ساختار دندان‌ها رخ می‌دهد. درمان پوسیدگی رنگی ممکن است شامل ترمیم دندان با مواد ترمیمی یا روش‌های لمینت دندانی باشد.

پوسیدگی تشکیل دهنده لاکتینی (Early Childhood Caries):

 این نوع پوسیدگی در دندان‌های بچگانه بروز می‌کند و معمولاً ناشی از مصرف مکرر و مداوم مواد شیرین و قندی است. پوسیدگی تشکیل دهنتماس با دندانپزشک بهترین راه برای تشخیص و درمان هر نوع پوسیدگی دندان است. دندانپزشک می‌تواند بررسی دندان‌ها و استفاده از تصاویر رادیوگرافی و ابزارهای دیگر را برای تشخیص و تعیین مرحله پوسیدگی استفاده کند. سپس، بسته به نوع و شدت پوسیدگی، یک طرح درمانی مناسب را تعیین کرده و اقدامات لازم را به عمل خواهد آورد.

درمان پوسیدگی دندان

راهکارهای پیشگیری از پوسیدگی دندان

پیشگیری از پوسیدگی دندان بسیار مهم است و می‌تواند باعث حفظ سلامت دندان‌ها و جلوگیری از نیاز به درمان‌های پیچیده شود. در زیر، تعدادی از راهکارهای پیشگیری از پوسیدگی دندان را بررسی خواهیم کرد:

بهداشت دهانی منظم:

 شستشوی دهان روزانه و منظم با مسواک و معجون دندان حاوی فلوراید مهمترین راهکار پیشگیری از پوسیدگی دندان است. دندان‌ها باید حداقل دو بار در روز، به مدت دو دقیقه، با تکنیک درست مسواک زده شوند.

استفاده از محصولات حاوی فلوراید:

 فلوراید یک عنصر مهم برای قوی کردن لایه‌های دندان است و می‌تواند پوسیدگی را کاهش دهد. انتخاب معجون دندان، آب دهان و سایر محصولات حاوی فلوراید می‌تواند به جلوگیری از پوسیدگی کمک کند. همچنین، بهتر است آب آشامیدنی حاوی فلوراید استفاده کنید.

محدود کردن مصرف قند و شیرینی:

مصرف مکرر و مفرط قند و شیرینی می‌تواند به رشد باکتری‌های دهانی و تشکیل اسیدهای پوسیدگی‌زا منجر شود. بهتر است مصرف قند و شیرینی را محدود کنید و بعد از مصرف آنها دهان خود را با آب بشویید.

استفاده از پرهای دندان:

پرهای دندان می‌توانند در جلوگیری از پوسیدگی موثر باشند. با قرار دادن پرها بین دندان‌ها، باکتری‌ها و ذرات غذایی را که در مکان‌های دسترسی سخت هستند، پاک می‌کنید.

مراقبت در دوران بارداری:

در دوران بارداری، نیاز به مراقبت دهانی بیشتری وجود دارد. هورمون‌های بارداری ممکن است باعث تغییرات در دهان شوند که می‌تواند به افزایش خطر پوسیدگی دندان منجر شود. در این موارد، مراجعه به دندانپزشک و مراقبت دهانی منظم مهم است.

بررسی دوره‌ای دندانپزشکی:

مراجعه به دندانپزشک برای بررسی دوره‌ای و پاکسازی دندان‌ها و لثه‌ها می‌تواند به جلوگیری از پوسیدگی کمک کند. دندانپزشک می‌تواند پوسیدگی را در مراحل اولیه تشخیص داده و اقدامات مناسب را انجام دهد.

مصرف آب آشامیدنی به میزان کافی:

 مصرف آب آشامیدنی به میزان کافی می‌تواند برای شستشوی دهان و شستشوی ذرات غذایی بین وعده‌های غذایی مفید باشد. همچنین، آب آشامیدنی حاوی فلوراید می‌تواند به قوی کردن لایه‌های دندان کمک کند.

رعایت تغذیه سالم:

تغذیه صحیح و متنوعی که حاوی مواد غذایی مفید برای دندان‌ها است، می‌تواند به جلوگیری از پوسیدگی کمک کند. مصرف میوه‌ها و سبزیجات، محدود کردن مصرف نوشیدنی‌های شیرین و انرژی‌زا، و مصرف منابع سالم پروتئین مانند ماهی و گوشت سفید می‌تواند به حفظ سلامت دندان‌ها کمک کند.

استفاده از محصولات محافظ دندان:

 برخی از محصولات محافظ دندان مانند چوب دندان، آب دهان ضد‌باکتریال و محصولات ضدپلاک می‌توانند به جلوگیری از پوسیدگی و حفظ بهداشت دهان کمک کنند. برای اطلاعات بیشتر می توانید به کلینک دکتر اختری مراجعه کنید.

امتیاز
نوبت دهی تلفنی