021-88026826
تهران، میدان فاطمی، بزرگراه شهید گمنام، میدان گلها، ساختمان پزشکان ویدا، طبقه دوم، واحد 8
سر پیچ ایمپلنت یا اباتمنت بخشی از سیستم ایمپلنت است که تاج دندان را به پایه ایمپلنت متصل میکند و نقش واسطهای بسیار مهم در انتقال نیروهای جویدن دارد. این قطعه باید با دقت بالا و گشتاور مشخص نصب شود تا اتصال محکمی بین اجزای ایمپلنت ایجاد گردد. هرگونه اختلال در اتصال سر پیچ میتواند عملکرد کل ایمپلنت را تحت تأثیر قرار دهد.
افتادن سر پیچ ایمپلنت به معنی جدا شدن یا شل شدن این قطعه از پایه است که میتواند بهصورت ناگهانی یا تدریجی اتفاق بیفتد. در بسیاری از موارد، بیمار ابتدا احساس لق شدن تاج دندان یا تغییر در ارتفاع آن را متوجه میشود. این مشکل اگر بهموقع تشخیص داده نشود، ممکن است به آسیبهای جدیتر در ساختار ایمپلنت منجر شود.
اهمیت این موضوع از آنجا ناشی میشود که افتادن سر پیچ لزوماً به معنای شکست کامل ایمپلنت نیست، اما بیتوجهی به آن میتواند زمینهساز مشکلات پیچیدهتری مانند شکست پیچ، آسیب به رزوههای پایه یا حتی از دست رفتن کل ایمپلنت شود. بنابراین شناخت علل و علائم این وضعیت برای بیمار و دندانپزشک ضروری است.
یکی از شایعترین دلایل افتادن سر پیچ ایمپلنت، اعمال گشتاور نامناسب هنگام بستن پیچ است. اگر پیچ با نیروی کمتر از حد استاندارد بسته شود، اتصال نهایی ایمنی لازم را نخواهد داشت و بهمرور زمان در اثر نیروهای جویدن شل میشود. از سوی دیگر، گشتاور بیشازحد نیز میتواند منجر به تغییر شکل یا آسیب به پیچ شود.
طراحی نامناسب پروتز یا ناهماهنگی بین اجزای ایمپلنت عامل مهم دیگری در بروز این مشکل است. زمانی که نیروهای واردشده به تاج بهصورت یکنواخت توزیع نشوند، فشار اضافی به سر پیچ منتقل میشود. این فشار مداوم، خصوصاً در نواحی خلفی دهان که نیروهای جویدن بیشتر هستند، احتمال شل شدن و افتادن سر پیچ را افزایش میدهد.
فرسایش تدریجی پیچ و تماسهای مکرر بین قطعات نیز میتواند موجب کاهش اصطکاک و در نتیجه شل شدن اتصال شود. این مسئله بهویژه در ایمپلنتهایی که مدت طولانی از نصب آنها گذشته و تحت فشارهای مداوم بودهاند، بیشتر مشاهده میشود و نیازمند بررسی دورهای است.
پیشنهاد خواندنی: اگر پیچ ایمپلنت بیافتد چه کنیم؟
یکی از اولین نشانههای افتادن سر پیچ ایمپلنت، احساس لق بودن تاج یا حرکت جزئی آن هنگام صحبت یا جویدن است. برخی بیماران صدای تقتق یا تغییر در تماس دندانها را تجربه میکنند. این علائم معمولاً خفیف هستند اما بیتوجهی به آنها میتواند مشکل را تشدید کند.
در صورت ادامه شل بودن سر پیچ، فشارهای جویدن بهصورت غیرطبیعی به سایر اجزای ایمپلنت منتقل میشود. این وضعیت ممکن است باعث شکست خود پیچ، آسیب به رزوههای داخلی پایه ایمپلنت یا حتی ترک خوردن تاج شود. در چنین شرایطی، درمان ساده اولیه تبدیل به یک مداخله پیچیدهتر و پرهزینهتر خواهد شد.
یکی دیگر از عوارض مهم، نفوذ باکتریها به محل اتصال شل شده است. این مسئله میتواند منجر به التهاب لثه اطراف ایمپلنت و در مراحل پیشرفتهتر به تحلیل استخوان شود. بنابراین افتادن سر پیچ تنها یک مشکل مکانیکی ساده نیست و در صورت عدم درمان بهموقع، میتواند سلامت ایمپلنت را به خطر بیندازد.
درمان افتادن سر پیچ ایمپلنت در مرحله اول شامل باز کردن تاج و بررسی وضعیت پیچ و رزوههای پایه است. در بسیاری از موارد، با تعویض پیچ و بستن مجدد آن با گشتاور استاندارد، مشکل بهطور کامل برطرف میشود. اگر آسیب محدود باشد، نیازی به تعویض کل ایمپلنت نخواهد بود.
در مواردی که طراحی پروتز یا نحوه توزیع نیروها عامل اصلی مشکل باشد، اصلاح اکلوژن یا تعویض روکش ضروری است. این کار باعث میشود نیروهای جویدن بهصورت متعادلتری منتقل شوند و فشار اضافی از روی سر پیچ برداشته شود. استفاده از نایتگارد برای بیماران دارای دندانقروچه نیز نقش مهمی در پیشگیری از تکرار مشکل دارد.
مراجعات منظم دندانپزشکی و بررسی دورهای ایمپلنتها از مؤثرترین راههای پیشگیری محسوب میشود. شناسایی زودهنگام شل شدن پیچ میتواند از بروز آسیبهای جدی جلوگیری کند. رعایت توصیههای بهداشتی، پرهیز از فشارهای بیشازحد و توجه به علائم اولیه، نقش کلیدی در افزایش طول عمر ایمپلنت دارند.
خیر، در اغلب موارد با تعویض پیچ یا بستن مجدد آن، ایمپلنت بدون مشکل به عملکرد خود ادامه میدهد.
بله، حتی بدون درد نیز باید سریع مراجعه کرد؛ تأخیر میتواند باعث آسیب به پایه یا تاج ایمپلنت شود.
بله، دندانقروچه یکی از عوامل مهم وارد شدن فشار بیشازحد به ایمپلنت و شل شدن یا افتادن سر پیچ است.